Hef verið heima síðan í lok vinnudags 21. des. Þetta er síðbúið sumarfrí sem stendur fram til 7. jan n.k. Ég er orðin svo slök að ég veit ekki hvernig ég á að snúa mér. Fer að sofa seint og um síðir og á fætur þegar skrokkurinn neitar að liggja lengur í bælinu. Er bara upptekin af sjálfri mér eins og flestir vita og læt ekki hamfarir í heiminum trufla mína nýendurheimtu innri ró og betra heilsufari. Blóðþrýstingurinn er orðinn normal og hjartað hætt að keyra á hundraðinu í hvíld og slær eins og hjá ungu fólki. Síðan hafa yfirgefið mig á síðustu dögum 1.1 kg, sem er náttúrulega frábært og stefni ég að því einn dag í einu að ná mér niður i eðlilega þyngd á komandi ári.
Ég hef lítið fylgst með því sem er að gerast í heiminum og hef varla nokkrar pólitískar skoðanir, því ég held að mín skoðun breyti engu. Það sem er mikilvægt hjá mér er að rækta eigin garð, reyna að gera vel við þá sem eru mér næstir og vona að nágrannarnir geri það sama, síðan hverfið, svo borgin, þjóðin öll, heimsálfurnar og síðan heimurinn. Óvildin býr í hjarta manns og mín upplifun er að það er eigingirnin sem knýr okkur áfram til átaka – öll viljum við jú víst berjast fyrir okkur eigin rétti þó svo það kosti blóðsúthellingar.
Það er farið að rigna en ég ætla að skella mér í græna gallann minn og rölta um hverfið mitt og anda að mér loftinu af síðasta degi ársins 2007, sem hefur verið mér gott og árangursríkt. Ég hef unnið sigra á göllum mínum og er orðin aðeins betri manneskja.
Þakka samfylgdina á árinu sem er að líða og óska ykkur öllum velfarnaðar á nýju ári.
