Notarlegt þegar sólin skín sterkt í gegnum gluggann á bakið á mér. Vöðvabólgufjandinn leggur smá á flótta á svona sólríkum dögum og mér finnst ég vera í fríi sem aldrei tekur enda, enda komnir rúmir þrír mánuðir síðan ég lét af störfum. Er farin að kíkja í kringum mig hvað mig langi til að gera og eru mestar likur á því að ég taki nokkra myndlistarkúrsa yfir veturinn, taki skrokkinn í gegn og komi mér upp æðislegri heilsu, sem nota bene er alltaf að batna.
Ég ætla í Gay Pride gönguna í dag, vafalaust ein því ég hef ekki haft fyrir því að biðja nokkurn um að koma með mér. Kann því í raun ágætlega að vera með sjálfri mér og kynnast hugsununum sem þjóta um í hausnum á mér. Má segja að ég sé í langri hugleiðslu á hverjum degi þegar ég þramma þetta áfram.
Mataræðið er farið að segja til sín. Buxnastrengir að víkka og blóðþrýstingurinn á hraðri niðurleið ásamt hjartslættinum. Annað en það sem var fyrir nokkrum mánuðum þegar allt var á yfirsnúningi. Segið svo að heilsan sé ekki dýrmæt eign sem vel skyldi farið með.
