Það má segja það að ég sofi Þyrnirósarsvefni í dag. Get varla haldið mér vakandi og er búin á því, ef svo að orði má komast. Ætli ég sé ekki bara að taka út sukkið þar sem heilu pokarnir af sælgætisblöndu hafa horfið ofan í mig á einni helgi? Held það barasta. Núna, vigtað og mælt og ofurskammtar af grænmeti í boði.
Svo er það spenna síðustu 2ja vikna þar sem maður hefur verið í spennutreyju fjármálaástandsins í landinu og heiminum öllum ef maður á að trúa því sem fjölmiðlar segja.
Síðan er ég að hnoða saman smáritgerð um Yacoubian bygginguna (vissi ekki að hið ljúfa líf væri iðkað svona gróft í Egyptalandi) og sækjast skrifin bara vel, bókin lesin og gúglað um efnið á veraldarvefnum.
Vil líka ljóstra upp leyndarmáli: Þáttun og að reikna út fyrir sviga er að ganga vel svo ég sé alveg fram á að geta reiknað sómasamlega á lokaprófi. Stundum er gott að vera með ósveigjanleikaþrjóskuröskun þegar að lærdómi kemur. Myndi ekki vilja hafa þennan eiginleika of virkan í daglegu lífi því þá ætti ég fáa sem enga vini.
Jæja, hafið það gott í dag. Ég er nýbúin að sporðrenna maukuðu grænmeti upp á 327grömm.
