Englabank

23. október er og mun ætíð verða greyptur í minni mínu.  Þann dag fyrir 17 árum síðan fæddi ég yndislegt stúlkubarn sem naut ekki fullrar heilsu og hvarf héðan af jarðsviði rúmlega þriggja á hálfs árs gömul, sú stutta hefði fengið bílprófið í hendurnar og eiginlega lít ég svo á að Himnafaðirinn hafi veitt henni eitt slíkt og keyri hún á fullu í englavagni um bólstraðan himininn.

Á fimmtudaginn sl. þ. 23. október vorum ég og eldra barnabarnið mitt á leið til njóta dekurs lífsins eins og það blasir við okkur í formi efnislegra hluta.  Það var hlakkað til að gæða sér á góðgæti veitingastaða í Kringlunni.  Við vorum á leið að sækja vinkonu barnsins. Það er skemmtilegra fyrir unga skottu að eyða frídegi frá skóla með vinkonu sinni við dekurtakta ömmunar.  Áhyggjulausar keyrðum við austur Hringbrautina og hlökkuðum til alls þess sem biði okkar þann daginn.  Skyndilega eins og þruma úr heiðskíru lofti kastaðist bíllinn áfram nokkra metra.  Skerandi sársauki í höfði og baki ásamt þessari undrun! Hvað gerðist? Lamandi tilfinning helltist yfir mig og ég þorði ekki að horfa til baka aftur í bílinn.  Vildi ekki vita hvað gæti hafa komið fyrir barnið.  Rétti samt höndina aftur í þeirri von að finna fyrir lítilli hönd í minni.  Finna hitann sem kæmi frá barninu sem gæfi til kynna að allt væri í lagi.  Það þyrmdi yfir mig og ég hallaði höfðinu fram á stýrið og án þess að ég fengi rönd við reist þá byrjuðu tárin að renna í stríðum straumum yfir stýrið og líkaminn minn skalf af ótta.  Allt í einu heyrðist blíðleg og lágvær barnsrödd: Amma mín, er í lagi með þig?  Er þér illt amma mín?  Þvílík gleði, þvílíkur léttir.  Barnið heilt á húfi og ég þorði að lokum að horfa aftur og leit í augu litlu stúlkunnar sem þurfti í einu stóru stökki að fullorðnast um nokkur ár og hugga eldri konu.  Á þessu augnabliki var það hún sem var sterki aðilinn þegar amman var beygð og brotin. 

Einn bíll alveg ónýtur, hinn óökufær en bílstjórar og barn heil á húfi fyrir utan tognun í baki og hálsi og skurð á enni ungu stúlkunnar sem keyrði á bíl ömmunnar.

Engill bankaði að ofan til að minna þá gömlu á að flýta sér hægt.  Lífið er of dýrmætt til þess að vilja fá allt strax.