Það er nú aldeilis að maður tekur niður fyrir sig og lætur ástand þjóðfélagsins hafa þau áhrif á sig að öll segl eru dregin saman og nurlað út í eitt. TM keypti Subaruinn og við keyptum okkur í staðin yngri bíl (KIA) sem var keyrður minna og í ofanálag sjálfskiptur. Kaupverð bílsins var 1/4 af söluverði Subarusins og fór milligjöfin beint í það að greiða niður húslán. Breyttir tímar og breyttur hugsanagangur. Ég verð að segja að ég er afskaplega sátt við að vera ekki á jeppanum sem fór með mig á milli staða hér í Reykjavík fyrir nokkrum árum síðan, því ég ætti í erfiðleikum með að klifra upp í helvítið. Segi nú ekki að það hafi ekki verið dálítið kikk fyrir lágvöxnu konuna með litla tippið að keyra einn stóran og svartan með skyggð gler, jú það var gaman og líka þegar maður fjárfesti í demöntum og öðru glingri. Núna skartar fingurinn bara einum baugi, þeim breiða er binda saman tvær manneskjur, sá dugar mér í dag.
Ég og minn ektamaki erum að sigla svona þokkalega í gegnum þær breytingar sem hafa orðið á í okkar lífi. Við höfum verið ágætlega skynsöm og safnað til mögru áranna (bankinn náði ekki að gleypa allt). Þessi kreppa (af mannavöldum) mun hafa áhrif á líf margra, áhrifin eru ekki að öllu komin fram held ég. Ég og minn þjöppum okkur saman og eflum fjölskylduböndin þegar hægt er.
V&M gengur vel en púkinn er alltaf til reiðu að stökkva af öxlinni og í næsta bita.
