Maður spyr sig, hvað er í gangi? Ég er ekki farin að átta mig almennilega á þeirri breytingu sem er að verða í þjóðfélagi okkar. Finn að sjálfsögðu fyrir því sem nálægt mér er s.s. eigið atvinnuleysi (sem ég fylli upp í með skólanámi), breytingar á högum eiginmannsins og það að bankinn hefur tekið traustataki sparnaðinn okkar og er óvíst hvort hann náist út. Peningana kalla ég loftpeninga, eitthvað sem var/er þarna á bók og átti að notast þegar að eftirlaunaaldri væri komið, eða þegar breytingar yrðu á fjárhagshögum okkar. Nú er þetta fast í banka eins og kílóin föst á hömlulausri ofætu. Ég veit ekkert hvernig ég á að bregðast við þessu nema bara að vona að heilsa haldist bæði andlega og líkamlega. Þjóðin hefur eflaust ekki verið dugleg við að “secreta” til lengdar góðærið sem hefur tröllriðið okkur sl. ár en “secretið” hefur snúist í andhverfu sína og sýnir nú dökku hliðar andlits síns.
Mig dreymdi í nótt að styrjaldarástand herjaði á þjóðina og það var upplausn. Nokkurskonar borgarastyrjöld í okkar litla landi og fólk illilega reitt og tilbúið til að lemja og berja. Í þessum sama draumi birtist mér stjörnubjartur himinn eins og mig langar svo til að líta eigin augum. Stjörnuryk sem barst til jarðar í öllu sínu glitri öllum þeim sem sáu til mikillar gleði og spennu, en glampandi glitrið reyndist síðar illa eitrað. Þarna er að verki hjá mér undirmeðvitund min sem óttast allt hið versta en vonar að hið stóra og bjarta komi til bjargar.
Á eftir: Nudd og síðan ánægjuleg heimsókn til konu sem kann að hlusta. Ég ætla líka að trampa á Vigtoríu til að kanna árangur síðasta mánaðar.
