Ég fór á mótmælafundinn á Austurvelli í gær, að vísu bara hluta af honum þar sem ég er alltaf upptekin til rúmlega þrjú á laugardögum. Ég hlustaði á snilldarræðu Andra Snæs rithöfundar og var stemmningin góð ef svo mætti kalla, fólk rólegt og yfirvegað og mótmælum komið mjög vel á framfæri. Mér líkar vel við friðsamleg mótmæli, þar sem ég tel að árangur náist best þannig heldur en að beitt sé ofbeldi eða neikvæðum þrýstingi. Að vísu voru þarna spjöld sem úthúðuðu stjórnendum landsins, ekkert sjálfsagðara því þetta er það sem fylgir pakkanum þegar maður gefur sig út fyrir að stjórna heillri þjóð.
Mig myndi langa til að kíkja í sálartetur þeirra manna sem hafa stjórnað landinu ásamt útrásarvíkingum sem hafa umbreytt sjálfsmynd Íslands í peningahyggju. Spyr sjálfa mig hvort þessir menn upplifi skömm og vanmátt yfir þeirri stöðu sem heil þjóð er í núna? Eða hvort menn séu algerlega lokaðir fyrir eigin ábyrgð og þess að hluta til hafi þeir verið valdir að því að við erum svona fjári illa stödd þessa dagana.
Hinn almenni launþegi er ekki lengur maðurinn á bak við vélina sem er burðarstóll íslensks atvinnulífs. Nei, launþeginn er kostnaðarliður sem losað er við þegar að kreppir. Það skiptir meira máli að stjórnendur fái að halda Lexusnum eða Cruisernum heldur en að sá sem hefur lagt allt sitt að veði fyrir fyrirtækið. Honum er dömpað og hent út á götuna. Það eru fjölmargir í þessari stöðu núna og margir sem hafa ekki efni á því að vera atvinnulausir og munu fara virkilega illa út úr þessum erfiðleikum sem dynja á okkur núna.
Græðgin hefur rekið okkur áfram (ég engin undantekning) síðustu ár og við höfum flest sofið á verðinum. Ég dæmi ekki eingöngu stjórnendur landsins og fyrirtækja, við hin erum líka að hluta til ábyrg af því við sögðum ekki neitt og létum blekkjast af því sem okkur bauðst. Þó er það svo að það afsakar aldrei misyndismanninn að fórnarlambið þegi og láti berja sig.
V&M og ég erum góðir félagar.
