Ég segi ekki að ég sé rólyndismanneskja en það hefur bráð af mér eftir því sem árin færast yfir mig, en nú langar mig til að berja all verulega á steinsteyptum veggjum Kauþings niðri í Borgartúni. Allt mitt/okkar virðist vera farið og við sem héldum að hluti þess sparifés sem við ætluðum að geyma til mögru áranna væri borgið hjá þessu stóra og mikla fyrirtæki sem fór þeysireið um Evrópu. En nú hafa málin snúist við eftir að við (íslendingar) fengum lán hjá IMF, litla fólkið með pínulitlu milljónirnar sínar þarf að lúta í lægri kantinn svo hægt sé að greiða þeim úti í heimi innistæður sínar. Við hér á Íslandi erum fórnarkostnaður nokkurra manna sem eru ekki skömminni skárri en herskáir einræðisherrar vanþróðuðu þjóðanna. Að vísu er ekki skotið á okkur, konum er ekki nauðgað og menn ekki fangelsaðir en við erum svipt lífsviðurværi okkar. Fyrst töpum við vinnunni svo töpum við því sem við höfum lagt fyrir til að eiga þegar eitthvað kæmi fyrir…
Björgúlfur segir að þetta sé fólkinu að kenna því það hafi farið í kaupæði að sögn DV í dag. Ég veit ekki hvað hinir 29 segja um okkur aumingjana sem höfum látið lokka okkur til að leggja allt okkar í þeirra sjóði (við vorum ekki svo vitlaus að taka lán sem betur fer) og svo les maður að sonur forstjóra Kauphallarinnar hafi tekið til sín stjóra sjóði og þvegið peninga svo um munar..
Hvur djöfullinn er í gangi. Nú vil ég að þessir menn verði kallaðir til ábyrgða og þeir látnir skila inn eignum sínum svo þjóðin geti borgað eitthvað af þeim skuldum sem þeir stofnuðu til.
En fjandinn hafi það, ég ætla ekki að borða út á þessar fréttir.
